Fundacja rodzinna nie może służyć do bezpodatkowego utrzymania fundatora – ważny wyrok WSA
06.08.2026 | PODATKI
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że zawarcie przez fundację rodzinną umowy dożywocia z fundatorem może stanowić element unikania opodatkowania. Sąd potwierdził, że w takiej sytuacji organy podatkowe mogą odmówić wydania interpretacji indywidualnej z uwagi na możliwość zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.
Sprawa dotyczyła fundacji rodzinnej, która planowała zawrzeć z fundatorem umowę dożywocia. Na jej podstawie fundator miał przenieść na fundację własność nieruchomości, a fundacja zobowiązałaby się do zapewnienia mu dożywotniego utrzymania. Fundacja wskazywała, że czynność nie miałaby charakteru darowizny ani wniesienia mienia na fundusz założycielski, lecz wynikałaby z przepisów prawa cywilnego. Organ podatkowy, przed wydaniem interpretacji, zwrócił się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o ocenę pod kątem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania. Szef KAS uznał, że przedstawiony schemat może prowadzić do osiągnięcia korzyści podatkowej sprzecznej z celem przepisów o fundacji rodzinnej, a organ interpretacyjny odmówił wydania interpretacji.
Stanowisko to zaakceptował WSA we Wrocławiu. Sąd wskazał, że fundacja rodzinna została wprowadzona przede wszystkim jako narzędzie gromadzenia majątku i zapewnienia sukcesji międzypokoleniowej, a nie jako sposób na finansowanie prywatnych potrzeb fundatora bez obciążeń podatkowych. Zdaniem sądu wykorzystanie umowy dożywocia mogłoby prowadzić do wyeliminowania opodatkowania świadczeń, które w innych okolicznościach podlegałyby regulacjom dotyczącym świadczeń z fundacji rodzinnej.
Wyrok pokazuje, że organy podatkowe są skłonne szczegółowo badać czynności dokonywane pomiędzy fundacją rodzinną a jej fundatorem. Samo wykorzystanie instytucji przewidzianej w przepisach prawa cywilnego nie wyklucza bowiem zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.
Źródło: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 79/26.
